Postzegelvereniging Nunspeet
samenwerkend met het SvF


Per 1 januari 2018 samenwerkend met de SvF

Postzegel-uitgifteprogramma Nederland 2e helft 2021:


13 september 2021:

Praat met de hand

Nederlandse paardenrassen

11 oktober 2021:

Kinderpostzegels

15 oktober 2021:

Dag van de postzegel

November 2021:

Decemberpostzegels

16 augustus 2021: Innovatief Nederland

16 augustus gaf PostNL een nieuw postzegelvel uit: Innovatief Nederland. Op de postzegels staat de waarde-aanduiding 1 voor post tot en met 20 gram met een bestemming binnen Nederland.

Postzegelformaat: 40 x 30 mm
Velformaat: 122 x 170 mm
Papier: normaal met fosforopdruk
Gomming: synthetisch
Druktechniek: offset
Drukkleuren: cyaan, magenta, geel en zwart
Oplage: 95.000 vellen
Verschijningsvorm: vel van tien postzegels in tien verschillende ontwerpen
Ontwerp: CVIII Ontwerpers, Rijsbergen
Drukkerij: Koninklijke Joh. Enschedé B.V., Haarlem

16 augustus 2021: Beleef de Natuur – Haarzuilens

Het postzegelvel maakt deel uit van de meerjarige serie Beleef de natuur 2021-2023. Op de postzegels komen afbeeldingen voor van planten en dieren in bijzondere Nederlandse natuurgebieden.

Deze 3e uitgifte van 2021 besteedt aandacht aan het duingebied Landgoed Haarzuilens in Noord-Holland. Op de postzegels Beleef de natuur – Landgoed Haarzuilens zijn de volgende bewoners van dit natuurgebied afgebeeld: Haas, schaatsenrijder, beuk, boomklever, buizerd, gewone esdoorn, bastaardkikker, knotwilg, viervlek en tamme kastanje.

Het postzegelvel Beleef de natuur – Landgoed Haarzuilens is een ontwerp van grafisch ontwerper Frank Janse uit Gouda.



Willem Hoogendoorn berichte ons het volgende :

Een korte vakantie in Nunspeet gaf mij inspiratie voor een postzegelblog over Nunspeet.
zie onderstaande link


Nunspeet, een vluchtoord niet alleen voor vakantie


14 juni 2021: Beleef de Natuur

De 141e t/m 150e postzegel van de super lange emissie Beleef de Natuur op postzegelverkooppunten is op deze dag te koop aangeboden. Tegelijk daarmee vestigen dezelfde tien postzegels als 21e t/m 30e postzegel onze aandacht op bijzondere provinciale natuurmonumenten. Ontwerper Janse heeft hiermee ongetwijfeld het hoogste aantal verschillende postzegels op zijn naam staan


14 juni 2021: Typisch Nederlands – rijtjeshuizen in Helmond (Brandevoord): 

Het geïllustreerde postzegelontwerp Typisch Nederlands – rijtjeshuizen van grafisch ontwerper Edwin van Praet is gebaseerd op een echt bestaande rij herenhuizen *) in de nieuwbouwwijk ‘Brandevoort’ van de plaats Helmond in de straat ‘De Plaetse’. Het centrum van deze wijk is opgezet als een oud, organisch-historisch gegroeid Brabants vestingstadje compleet met stadswal, grachten en herenhuizen. De woningen hebben een gevarieerde dakhoogte, een gevelarchitectuur met ambachtelijke materialen en geven zo indruk van een natuurlijk gegroeid stadje.

Deze rij herenhuizen in Helmond staan naast elkaar in tegenstelling tot de Zaanse huizen, de Amsterdamse grachtenhuizen en de woonboten van deze Typisch Nederlands-emissies. De objecten zijn verspreid in beide steden en op het water te vinden.

17 mei 2021: postzegelvel 'Koningin Máxima 50 jaar'

Op een verrassend aantrekkelijke wijze opent typografisch ontwerpster Maud van Rossum (1974) de jubileumemissie Koningin Máxima 50 jaar met een extra grote postzegel. Een informele, ongekleurde privéfoto geeft de aanvankelijke burgerlijke status van Máxima Zorreguieta uit Argentinië op een bijzonder treffende wijze weer.

10 mei 2021: postzegelvel 'Bedreigde bijen'

Op een bij het postzegelonderwerp betrokken wijze heeft typografisch ontwerpster Karen Polder de postzegelemissie Bedreigde bijen ontworpen. Karen: “Ik wist wel iets over bijen, maar inmiddels veel meer door er uitvoerig over te lezen. De bedreiging van deze bijen is een belangrijk onderwerp, dat me na aan het hart ligt. Met de door mij getekende bijen kun je volledig toewerken naar een zo sterk mogelijke uitwerking van je eigen concept.”

6 april : Typisch Nederlands – woonboten in waterrijk Nederland

Op de emissie ‘Typisch Nederlands – woonboten’ staan deze keer twee kleurrijke illustraties van woonboten in een idyllische omgeving, na een stolpboerderij, houten huizen en grachtenpanden. De ene boot is geheel en de andere is gedeeltelijk afgebeeld, met hoge bomen op de achtergrond en kabbelende golfjes op de voorgrond. Van de vaste wal is, behalve de bomen en het gras van de oever tussen boten, weinig te ontdekken.
In vergelijking met andere woningtypen zijn er relatief weinig woonboten in ons land te vinden. Wonen op het water in ons waterrijke Nederland is wel een kenmerkend en typisch Nederlands verschijnsel.

Woonboten grafisch aantrekkelijk

Grafisch zijn woonboten voor typografische ontwerpers interessant met het recht-toe-recht-aan karakter. De structuur van de horizontale latten aan de buitenkant van de woonboten, aangegeven met dubbele lijnen en tegengestelde kleuren, versterken de strakke vorm. Het rechthoekige formaat van de ramen speelt daarbij een belangrijke rol, die met dichte of half open gordijnen nog worden verhoogd.
De afgebeelde woonboten zijn te vinden in Weesp (Vecht) en Amsterdam (Amstel). Met opzet is voor lichte kleuren voor deze woonboten gekozen.

Avondlucht

De stralen van de ondergaande zon bij het vallen van de avond lichten de voorbijdrijvende wolken met allerlei prachtige zachte kleurige tinten op. De lucht neemt een groot deel van de illustratie in beslag. Reden? Woonboten zijn nu eenmaal niet al te hoog. De gedecentreerde postzegelillustratie met lichte en donkere gedeelten in de lucht geeft niet alleen ruimte en diepte, maar suggereert ook dynamiek en beweging als tegenhanger van de strakke vorm van de woonboten. Zelfs de toppen van de hoge bomen waaien met de wind mee.

Illustreren is abstraheren

Ontwerper Edwin van Praet: “Zo heeft het kleine raam op de linker woonboot op de grote illustratie in werkelijkheid negen in plaats van zes ruitjes. Anders wordt het te priegelig. Ik heb de illustratie verder ontdaan van alle losse spullen, die op de oorspronkelijke foto stonden. Dat is de kunst van weglaten, het zoeken naar de eenvoud met behoud van het karakter. Kenmerkende details laten terugkeren als de regenpijpen (woonboot rechts) en de schoorsteen (woonboot midden). Het mooiste detail vind ik misschien wel de motorboot links op de grote illustratie. Die ligt echt klaar om weg te varen.”

Romantische illustratie als ideaalbeeld

Tijdens Van Praet’s regelmatige treinreis van Den Haag naar Amsterdam heeft hij o.a. inspiratie gevonden voor deze woonboten-emissie: “Op dat traject passeer je een punt langs de Vliet waar woonboten liggen. Heel rustig, heel vrij. Midden in de natuur, zonder bebouwing eromheen. Dat is ook mijn ideaalbeeld van de woonboot. Niet in de stad, maar buiten in een weidse omgeving. Een woonboot als huis heeft iets aparts: het is toch de kunst van het klein wonen. Je hebt in theorie de mogelijkheid om het anker te lichten en naar een andere plek te varen. Het gebeurt niet vaak, maar het is wel een mooie gedachte.”

Woonboten in historisch perspectief

Rond 1600 wordt volgens geschreven bronnen al permanent op schepen, omgebouwde vrachtschepen gewoond. Na de Tweede Wereldoorlog kwam vanwege de toenmalige woningnoot talrijke woonboten bij. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen arken (betonnen casco met opbouw van hout, steen of kunststof), scharken (metalen schip met dito opbouw) en woonschepen (uit de vaart genomen [historische] binnenvaartschepen met verkregen woonfunctie).

Essentieel beeld

Typografisch ontwerper Edwin van Praet geeft ook met deze woonboten-emissie een boven de werkelijkheid verheven idealiserend beeld van een woonboot in zijn naaste omgeving op een zomerse namiddag, die ontdaan is van het tijdelijke en alledaagse.

Drijfbeeld

Omstreeks 1990 zijn in de waterrijke nieuwbouwwijk Twiske West (stadsdeel Amsterdam-Noord) o.l.v. architecte Liesbeth van der Pol 12 trommelwoningen, bestaande uit 7 vrijstaande woningen met 3 verdiepingen (cirkelvormige-segment-bouwsels), aan een ronde binnenplaats gebouwd.

Atelier van Lieshout creëert als knipoog naar de gedwongen ontruimingshistorie van de vele woonboten uit dit stadsdeel ‘Drijfbeeld’ (7,2 m lang, 2,8 m breed, 2,4 m hoog vanaf het water) met een bizarre, buitenproportionele polyester uitbouw. Van Lieshout slaat met dit kunstwerk, dat aan een drijvend insect of kikkervisje doet denken, een brug tussen kunst en maatschappij. Van Lieshout ziet tussen trommel en bol een relatie. Het groen geverfde hout verwijst naar de Zaanse groene-planken-architectuur.


 

22 maart 202: Typisch Nederlands - Grachtenpanden

PostNL  bracht op 22 maart 2021 het postzegelvel Typisch Nederlands – grachtenpanden uit. De uitgifte is de derde van dit jaar in de serie Typisch Nederlands. Op de zes gelijke postzegels staat de waardeaanduiding 1 voor post tot en met 20 gram met een bestemming binnen Nederland. Het ontwerp van Typisch Nederlands – grachtenpanden is van de hand van grafisch ontwerper Edwin van Praet van Total Design uit Amsterdam.

De door Van Praet gemaakte illustratie is gebaseerd op foto’s van verschillende grachtenpanden die in de Amsterdamse binnenstad staan. De komende maanden verschijnen in de serie Typisch Nederlands nog de postzegels over woonboten (6 april) en rijtjeshuizen (14 juni). Eerder dit jaar verschenen al de postzegels over stolpboerderijen (4 januari) en houten huizen (22 februari).

De serie Typisch Nederlands besteedt dit jaar aandacht aan woningtypen en gevels die kenmerkend voor ons land zijn. In de uitgifte van 22 maart staan grachtenpanden in Amsterdam centraal. De Amsterdamse grachtengordel is gefaseerd aangelegd, eerst door begin 17e eeuw Prinsengracht, Keizersgracht en Herengracht te graven. Vanaf circa 1660 trok de stad de grachten door naar de Amstel. Rond 1680 kwam tot slot de uitleg tot de Oostelijke Eilanden tot stand. Zo kreeg de kaart van Amsterdam de typerende halvemaansvorm. Bij de aanleg waren er allerlei voorschriften om de bouw te bevorderen van schoone woningen voor den rentenieren en andere vermogende luyden. De overheid zorgde voor solide kaden en bouwde elegante stenen boogbruggen tot cieraet van de stad. Het traditionele grachtenpand uit de 17e eeuw was niet al te breed. De vertrekken lagen achter elkaar. Aan de gracht lag het voorhuis met daarnaast een zijkamer. Dan kwam de binnenkamer, die aan de achterkant op een binnenplaats uitkeek. De gang langs de binnenkamer kwam uit in de achterkamer (de sael) met zicht op de tuin. In de 2e helft van de 18e eeuw zijn veel grachtenpanden verhoogd en van eigentijdse gevels voorzien. Aan het eind van de 19e eeuw werden vaak voordeuren verplaatst van de bel-etage naar de begane grond. De meeste grachtenpanden zijn in de loop van de tijd diverse malen verbouwd, waardoor veel verschillende architectuurstijlen, geveltypen en roedeverdelingen in de ramen naast elkaar voorkomen. De grachtengordel van Amsterdam is in 2010 benoemd tot UNESCO-werelderfgoed.

Bronnen: Amsterdam, monumenten en grachtenpanden, Koen Kleijn en Jos Smit, Atrium Cultuurgidsen, 1993. De wereld aan de Amsterdamse grachten, Pieter Vlaardingerbroek (redactie), Uitgeverij Bas Lubberhuizen, 2013. Wikipedia.nl, werelderfgoed.nl
Op de postzegels Typisch Nederlands – grachtenpanden staat een kleurrijke illustratie van vijf grachtenpanden, groot en klein, uit Amsterdam. De panden staan tegen elkaar aan. Links en rechts is in de achtergrond het silhouet zichtbaar van de gevels aan de gracht erachter. Onderaan de postzegel loopt een zwarte lijn die verwijst naar het straatniveau, met daarboven een dunne bruine lijn die de kademuur verbeeldt. Onder de zwarte lijn zijn de sorteerhaak, het jaartal 2021, de landsaanduiding Nederland en de waardeaanduiding 1 in een witte strook opgenomen. Op de achtergrond is een lucht met voorbijdrijvende wolken te zien. Bovenaan iedere postzegel staat het beeldmerk van de serie Typisch Nederlands, met links en rechts een gevouwen Nederlandse wimpel. Op de bovenste velrand keren in de grote illustratie dezelfde vijf grachtenpanden terug, maar nu met een zesde eraan toegevoegd. Ook de volgorde is anders. Het zijn drie panden aan de Herengracht, een aan de Oude Turfmarkt, een aan de Brouwersgracht en een aan de Leidsegracht. De grachtenpanden op de grote illustratie staan drie aan drie gegroepeerd, met een typisch Amsterdamse brug ertussen. Achter deze brug loopt het silhouet van de gevelrij door. Het derde grachtenpand van rechts heeft aan de zijkant een markies als zonwering gekregen, met daaronder een stoel en tafeltje. Op de velrand neemt de lucht een groter deel van de illustratie in beslag dan op de postzegel.

Voor de tekst op de postzegels en op het postzegelvel zijn de letters Nexa Thin en Nexa Rust (Svet Simov, Fontfabric, 2012) gebruikt.

De uitgifte Typisch Nederlands – grachtenpanden is de derde in de serie Typisch Nederlands van dit jaar. Het ontwerp is gemaakt door grafisch ontwerper Edwin van Praet van Total Design, in nauwe samenwerking met client manager Jeanett Visser. De serie besteedt aandacht aan typisch Nederlandse gebruiken, producten, gerechten en gewoonten. Voor de serie ontwierp Van Praet een basisontwerp dat voor uiteenlopende onderwerpen geschikt is. In 2021 staat Typisch Nederlands in het teken van Nederlandse woningtypen en gevels.

Brede blik

Het ontwerp van de serie Typisch Nederlands kwam tot stand na uitgebreid onderzoek door Total Design naar de uiteenlopende woningtypen en gevels die ons land rijk is. “We hebben zo breed mogelijk rondgekeken”, zegt Edwin van Praet. “Naar verschillende delen van het land, naar de stad en het platteland en naar verschillende tijdsperioden. Tot en met de onze.”

Divers beeld

De keuze voor grachtenpanden, houten huizen en stolpboerderijen was volgens Van Praet snel gemaakt. Over de andere afgebeelde woningtypen is nog wel wat gediscussieerd. “We hebben allerlei alternatieven besproken. Bijvoorbeeld markante Nederlandse flatgebouwen, maar die vielen proportioneel uit de toon. Met het toevoegen van de woonboot en het rijtjeshuis is een mooi en divers beeld ontstaan van hoe wij Nederlanders wonen. De combinatie van deze vijf woningtypen bood ook de gelegenheid een ‘straatje’ te maken. Als je alle postzegels naast elkaar legt, krijg je een dwarsdoorsnee van het bebouwde Nederlandse landschap te zien. Onderaan elke postzegel loopt een zwarte streep. Die geeft het straatniveau aan, het letterlijke standpunt van waaraf je in dit geval naar de grachtenpanden kijkt.”

Vooraanzichten

Voor deze serie Typisch Nederlands besloot Total Design in overleg met PostNL om het onderwerp illustratief te verbeelden, op basis van bestaand fotomateriaal. Van Praet: “We hebben wel gekeken of we de foto’s zelf konden gebruiken, maar het stockmateriaal verschilde onderling te veel. Omdat we dat straatje wilden maken, was het nodig om met vooraanzichten van woningen te werken. En goede foto’s van vooraanzichten zijn niet altijd gemakkelijk te vinden, wat de keuze voor illustreren alleen maar versterkte. Overigens waren er wel veel foto’s van grachtenpanden, ook bij stockbureaus.”

Verschillende gevels, verschillende periodes

Uit dat grote aanbod van foto’s maakte Total Design een voorselectie van zo’n 100 stuks. Vervolgens koos Van Praet de grachtenpanden die aan zijn criteria voldeden. “Het was natuurlijk belangrijk dat de foto’s recht van voren waren genomen. Ook wilden we dat de fotograaf bekend was, om de rechten te kunnen afkopen. De uiteindelijke selectie is gebaseerd op de wens om verschillende panden te laten zien met verschillende bestemmingen en verschillende soorten gevels uit verschillende periodes. Van een klassiek pakhuis tot een pronkerig herenhuis en een klein winkelpandje. Wat ik altijd mooi vind aan Amsterdamse grachten is dat er grote en kleine panden door elkaar heen staan. Dat wilde ik op de postzegels laten terugkeren. Op de illustratie staan ze er op schaal in. De hoogte van ieder pand hebben we nauwkeurig kunnen bepalen aan de hand van andere elementen op de foto’s: de panden ernaast, auto’s, fietsen, mensen en de hoogte van de voordeur. Met uitzondering van de twee panden rechts op de grote illustratie staan ze in werkelijkheid niet naast elkaar. Ik heb mijn eigen gracht bedacht.”

Hollandse luchten

Van Praet maakte eerst de grote illustratie van de grachtenpanden voor de velrand. Van de zes grachtenpanden keren er vijf op de postzegel terug, in een andere volgorde. Ook de wolkenpartij is verplaatst om die op de postzegel te centreren. “We wilden eerst de grachtenpanden sec afbeelden, tegen een neutrale achtergrond. Maar tijdens het illustreren bedachten we hoe mooi het zou zijn als je ook de beroemde Hollandse luchten zou zien. Daarom zijn die nu volop aanwezig. Ze bepalen de sfeer en geven ook veel diepte aan het beeld. Op elke postzegel uit de serie zie je een ander moment van de dag. Bij de grachtenpanden is dat in de loop van de middag, zeg maar tussen twee en vier uur. Op zo’n lome zomerdag wanneer Amsterdam op z’n mooist is. Met een blauwe lucht met veel wolken. Ik heb bewust voor dit type wolken gekozen vanwege het sterke horizontale accent. Dat benadrukt de verticaliteit van de hoge grachtenpanden en geeft tegelijkertijd meer diepte.”

Kleurverloop en schaduwwerking

De typische sfeer die Van Praet oproept, komt onder meer doordat hij in de illustratie van de grachtenpanden nauwelijks van kleurverloop gebruikmaakte. De diepte zit in het doorkijkje naar de gevelrij erachter en in de lucht. Van Praet: “Door lichte en donkere kleuren naast elkaar te zetten, kon ik diepte toevoegen in de gevels. Bijvoorbeeld in de kroonlijsten op sommige verdiepingen. Verder heb ik veel aandacht besteed aan kleine details die vaak zo kenmerkend zijn voor deze panden. Bijvoorbeeld de lantaarn naast de voordeur van het kleinste huisje, of de muurankers in het pakhuis. Misschien kun je ze op de postzegels nauwelijks zien, maar ze zijn er wel. Het pakhuis heb ik overigens wat mooier gemaakt dan in werkelijkheid. Zo ontbrak op de foto een van de luiken en een ander luik hing scheef alsof het zo naar beneden kon vallen. In de tekening is dat allemaal hersteld. Er is wel meer dat niet even natuurgetrouw is. Het grote pand aan de Leidsegracht, rechts op de postzegel, heeft in werkelijkheid een donkere gevel. Die heb ik met de kleur oranje opgevrolijkt omdat het totaalbeeld anders te somber zou zijn.”

Illustreren en abstraheren

Op basis van de oorspronkelijke foto’s van de grachtenpanden heeft Van Praet in zijn illustratie een nauwkeurige weergave gemaakt van de constructie. Van Praet: “Hoewel je niet elk detail precies kunt weergeven op postzegelformaat, weet ik zeker dat alles bouwkundig klopt. Maar illustreren is ook abstraheren. Dus moet je zaken weglaten of vereenvoudigen. Dat viel overigens bij deze grachtenpanden wel mee, het ging dan vooral om moderne schoorstenen. Wel waren er op allerlei foto’s storende zaken in de voorgrond te zien: mensen, auto’s, lantaarnpalen. Die zijn ook weggehaald. De vraag is altijd: hoe fijn kun en wil je gaan met wat er overblijft? In sommige gevels waren er zoveel tierelantijnen te zien. Als je die allemaal toont, dan ga je priegelen. Dan loopt het allemaal dicht. Toch blijven de details belangrijk, daaraan is de meeste tijd besteed. De steentjes in de bogen boven de ramen bijvoorbeeld, de verschillende roedeverdelingen in de ramen, de bijzonderheden in de topgevels. Steeds met de vraag: hoe dik of dun moet ik de lijnen maken om het ook bij verkleining op de postzegels zichtbaar te laten blijven. Er zijn zeker bij deze uitgifte heel veel lijntjes getrokken.”

Romantische illustratie als ideaalbeeld

Op de postzegel staan vijf grachtenpanden, op de grote zes en ook de volgorde is gewijzigd. “Dat heeft van alles met het formaat te maken”, zegt Van Praet. “De grotere illustratie vraagt om een andere balans, om een andere compositie dan op de postzegels. Ik heb lang met de panden geschoven tot ik met de volgorde tevreden was. Op de grote illustratie is de extra ruimte benut om aandacht te besteden aan de sfeer op de grachten. Het typisch Amsterdamse bruggetje geeft een doorkijkje naar de gracht erachter. Met het rode zonnescherm en het terrasje verwijs ik naar de gezelligheid op straat. Op de illustratie zie je wel de kademuur, maar niet het water in de gracht. Op verreweg de meeste foto’s van grachtenpanden zie je geen water omdat het te laag staat. Wel heb ik een klein blauw streepje water onder het bruggetje toegevoegd. Dat klopt eigenlijk niet, maar af en toe mag je van de werkelijkheid afwijken.”

Romantische illusie

Op basis van de typische uitstraling van de grachtenpanden heeft Van Praet, zoals hij zegt, ‘een schilderijtje’ proberen te maken. “Een romantische illustratie als ideaalbeeld van het grachtenpand. Er kan zo een lijstje omheen. Ik heb me onder meer laten inspireren door de 17e-eeuwse schilder Paulus Potter. Vooral door zijn gevoel voor compositie, de rust in het beeld en de belangrijke rol die de lucht speelt. Maar het is geen nostalgisch plaatje, het is echt een illustratie van nu geworden. En het is ook echt letterlijk typisch Nederlands.”

Over de ontwerper

Edwin van Praet (Breda, 1971) studeerde grafisch en typografisch ontwerpen aan de Akademie voor Kunst en Vormgeving St.Joost in Breda. Na zijn afstuderen werkte hij zeven jaar als grafisch ontwerper voor Tel Design in Den Haag. In 2003 trad hij in dienst bij Total Identity/Total Design, eerst als senior designer en inmiddels als creative director. Bij dit beroemde ontwerpbureau uit Amsterdam is hij verantwoordelijk voor de creatie van projecten op het gebied van strategie, identiteit en merkbeleving. Van Praet heeft voor zijn werken vele prijzen gewonnen, in zowel nationale als internationale ontwerpcompetities. Eerder ontwierp Van Praet de postzegels 100 jaar luchtvaart (2019) en de serie Typisch Nederlands over typisch Nederlandse gerechten (2020).

Over het bureau

Total Design is niet alleen een naam, het beschrijft ook wat het bureau doet. De naam Total Design staat voor een integrale aanpak, die voor ieder project tot resultaatgerichte, verrassende en iconische oplossingen leidt. Total Design doet dat al sinds 1963, als een uniek creatief collectief. Met jong en ervaren talent uit verschillende disciplines. Strategen werken samen met developers en branding experts met storytellers, in een open playground, om gezamenlijk de doelstellingen van klanten te realiseren.


22 maart 2021: postzegelvel Duurzaamheid

PostNL gaf op 22 maart 2021 het postzegelvel Duurzaamheid uit, met zes postzegels in twee verschillende ontwerpen. Het postzegelontwerp is gebaseerd op de gedachte dat de mens de aarde van generatie op generatie zo goed mogelijk moet doorgeven. Op de postzegels staat de waardeaanduiding 1 voor post tot en met 20 gram met een bestemming binnen Nederland.

In 1987 verscheen het rapport Our Common Future van de Verenigde Naties, ook wel het Brundtland-rapport genoemd. Sindsdien is het begrip duurzaamheid (sustainability) steeds meer verankerd in de samenleving. De opstellers van het rapport omschrijven duurzame ontwikkeling als het vermogen om te voldoen aan de behoeften van huidige generaties, zonder hetzelfde vermogen van toekomstige generaties in gevaar te brengen. De mondiale milieuproblematiek is volgens het rapport het gevolg van armoede in het ene deel van de wereld en niet-duurzame consumptie en productie in het andere deel.

PostNL heeft stevige ambities op het gebied van duurzaamheid. Deze ambities zijn gekoppeld aan de principes van de Verenigde Naties voor mensenrechten, arbeidsomstandigheden, milieubescherming en integriteit. PostNL hanteert meetbare doelstellingen voor goed werkgeverschap, duurzaamheid in logistiek, verbondenheid met de samenleving en transparantie over prestaties. Over de resultaten rapporteert PostNL jaarlijks. Daaruit blijkt dat er steeds meer schone kilometers worden gemaakt: bezorgers gebruiken steeds meer elektrische (bak)fietsen en brommers maken plaats voor schone varianten. Er rijden inmiddels elektrische bussen en biogasbussen, en PostNL gebruikt duurzame brandstoffen (HVO100) voor bussen en vrachtwagens. Ook worden elektrische vrachtvoertuigen ingezet voor uitstootvrije pakketbezorging in binnensteden. De nieuw gebouwde pakkettensorteercentra beschikken over het BREEAM-keurmerk voor duurzame gebouwen. In 2021 wordt de BREEAM-certificering voor de bestaande pakkettensorteercentra afgerond. In november 2020 werd bekend dat PostNL opnieuw behoort tot de meest duurzame bedrijven ter wereld in de logistieke en transportsector, met een derde plaats op de prestigieuze Dow Jones Sustainability Index (DJSI). Op milieugebied staat PostNL binnen de sector zelfs op de eerste plaats.


Ontwerp

De uitgifte Duurzaamheid telt zes postzegels in twee verschillende ontwerpen. Op de eerste postzegel staat een halve wereldbol afgebeeld, vastgehouden door een volwassene van wie alleen de armen en handen zichtbaar zijn. Op de tweede postzegel staat de andere helft van de wereldbol, maar nu is het een kind die de handen naar dezelfde wereldbol uitstrekt. De perforatie tussen de twee postzegels deelt de wereldbol doormidden. Beide postzegels hebben groen gras in de achtergrond. De middelste twee postzegels op het vel zijn 180 graden gedraaid ten opzichte van de andere postzegels. Tussen de armen van de volwassene staat het woord DOORGEVEN, tussen de armen van het kind het woord ONTVANGEN. Deze woorden zijn ook in lintvorm op de tabs en velrand gezet. De blauwe kleur van de achtergrond op de tabs en velrand is afgeleid van de wereldbol. Op de grote velrand staat een korte tekst over het duurzaamheidsbeleid van PostNL. Daaronder keren de woorden DOORGEVEN en ONTVANGEN opnieuw terug.




22 februari 2021: Beleef de Natuur - De Onlanden: moeraslandschap

Op 22 februari gaf PostNL ‘Beleef de natuur – De Onlanden’ uit. De Onlanden ten zuiden van de stad Groningen op de grens van Groningen en Drenthe is een 2500 ha groot natuurgebied. Het bestaat uit ruige hooilanden, moerasbos en ruimte voor berging van water met bijbehorende planten, vogels en andere dieren. Inmiddels is er een drassig en moerassig gebied ontstaan, dat specifieke dieren en planten aantrekt. Het vochtige karakteristieke heeft ook de keuze van de afgebeelde dieren bepaald.lick here to edit text


4 januari 2021: Typisch Nederlands – stolpboerderijen 

Op 4 januari 2021 verscheen de tweede emissie Typisch Nederlands met aandacht voor de woontypes en gevels in ons land in vier series. Op het eerste vel (Typisch Nederlands – stolpboerderijen) met daarop zes gelijke postzegels staat de afbeelding van de stolpboerderij ‘Broedersbouw’ , Oostdijk 13, uit 1742 (op de plaats van een oudere boerderij) in Zuidoostbeemster (noordwestelijk van Purmerend). Grafisch ontwerper Edwin van Praet van Total Design heeft in nauwe samenwerking met cliënt-manager Jeanett Visser het postzegelvel ontworpen. here to edit text

Beleef de natuur – Dwingelderveld: uitgiftedatum 4 januari 2021
  • Niet gedacht Drentse heideschapen zijn niet happig op heide.
  • Zo’n geelgors, met de vijfde van Beethoven als lijflied kraait, de hele dag victorie.
  • Zandhagedissen zetten hun legsel graag in het zonnetje.
  • Als pootloze hagedis zit de hazelworm compleet aan de grond.
  • De ‘lone’ bijenwolf opereert onder codenaam graafwesp en terroriseert bijen.
  • Gracieus en lichtvoetig: kraanvogels lijken te opteren voor een rol in heet Zwanenmeer.
  • Voor mijnen of masten met de grove den werd ruwweg half Drenthe aangeplant.
  • Hoewel een verbeten vochtvreter, belandde menig veenmos toch als turf in de kachel.
  • De ringslang leeft voornamelijk in het water, maar wil niet echt bijten.
  • Een ree eet kruiden, twijgen en blaadjes, maar is ook wild van en aardappeltje of biet.

  • In een aparte grafische laag op het postzegelvel zijn transparante afbeeldingen verwerkt van:

    1. Een torenvalk met gespreide vleugels (zie ook nvph 3817)
    2. De naalden van een grove den.
    3. Een kruipende nestkever.
    4. Het profiel van de kop van een Drents heideschaap.
    5. Een kale zomereik.